Ayna Ayna Söyle Bana

İyilik yapabiliyor musun?
Kimse görmezken bile doğru kalabiliyor musun?
Birine zarar vermemek için kendinden ödün verebiliyor musun?

İnsan olmak; sadece nefes almak değil, nefes olurken başkasını boğmamaktır.
Sadece var olmak değil, varlığınla yük değil huzur bırakmaktır.

Unutma…Güzellik gözde başlar, zamanda kaybolur.Ama karakter; insanın yokluğunda bile adını güzel bırakan tek şeydir..

—Bir zamanlar aynanın konuşabildiği bir diyar varmış..

Bu aynanın önüne gelen herkes önce kendi yüzünü görür, sonra kalbini.. Ama kalbini görebilen çok azmış.

Bir gün “Güzel Tavuskuşu” gelmiş aynanın karşısına. Tüylerini kabartmış, rengârenk kanatlarını sergilemiş. “Ayna, söyle bana.. Benden güzeli var mi?” demiş kibirle.

Ayna sessizce cevap vermiş:
“Yüzün parlak, ama kalbin loş.”

Tavuskuşu anlamamış, öfkelenip uzaklaşmış

Sonra “Sessiz Serçe” gelmiş. Tüyleri soluk, sesi kısıkmış. “Ayna, ben güzel değilim ama.. insan mıyım?” diye sormuş çekinerek.

Ayna uzun süre susmuş, sonra hafifçe titremiş: “Sen kimse görmezken bile paylaşan, yere düşeni kaldıransın. Sen insansın.”

Serçe susmuş ama içi ısınmış, o günden sonra diyarın aynasında bir yazı belirmiş:

“Güzelliğe değil, insanlığa bak.”Ve herkes anlamış ki..Güzel olmak göz alır,ama insan olmak kalpte kalır.