Bir Sayfa Daha

Bir zamanlar küçük bir serçe, uzun bir yolculuğaçıkmişti. Günlerce uçmuş, rüzgârla savrulmuş,yağmurda ıslanmıştı. Kanatları ağırlaşmış, yüreğiyorulmuştu. En sonunda bir dalın üzerine kondu ve iççekti:”Artık devam edemem… Bu yol hiç bitmeyecek.Tam gözlerini kapatıp vazgeçecekken, yaşlı birkaplumbağa ağır adımlarla yanına yaklaştı. Serçeyebakıp gülümsedi:”Ben bu yolu yıllardır yürürüm,” dedi. “Ve şunuöğrendim; en güzel manzaralar, insanların dönmekistediği yerlerin biraz ilerisindedir.”Serçe şaşkınlıkla sordu: “Ama ben çok yoruldum… Yadevam edersem ve hiçbir şey değişmezse?”Kaplumbağa başını hafifçe salladı: “Ya birakırsan vetam bir adım sonra değişecek olanı hic göremezsen?”Serçe bir an düşündü. İçindeki yorgunluk hâlâ vardıama bu sözler kalbine dokunmuştu. Derin bir nefesaldı, kanatlarını açtı ve “Biraz daha …” dedi.